+1 500 000 produktów w ofercie
7000 paczek dziennie
+300 000 klientów ze 150 krajów
Zmiany w systemie e-Faktur (KSeF) - Ważne informacje dla klientów biznesowych.
Tutaj dowiesz się więcejFototranzystory to komponenty półprzewodnikowe, optoelektroniczne. Są to tranzystory, najczęściej bipolarne, w których prąd przepływu jest uzależniony (i proporcjonalny) od natężenia światła padającego na złącze baza-kolektor. Przy jasnym oświetleniu, napięcie na złączu dąży ku 0V. W innych aspektach działanie fototranzystora jest zbliżone do pracy zwykłych tranzystorów, są zatem łatwe w implementacji i stosowane w wielu aplikacjach.
W fototranzystorach złącze baza-kolektor wykonane jest w formie fotodiody. Fotony padające na strukturę generują na niej ładunek, który (tak jak w zwykłym tranzystorze) steruje wzmocnionym sygnałem elektrycznym, tj. przepływem prądu stałego między kolektorem a emiterem. Ponieważ praca komponentu uzależniona jest od światła, elementy te wykonuje się z przezroczystych materiałów, w formatach zbliżonych do diod LED (3/5mm). Spotkać można zarówno warianty z dwoma wyprowadzeniami (emiter, kolektor), jak i trzema, które dodatkowo umożliwiają sterowanie potencjałem bazy. Dostępne są w obudowach do montażu przewlekanego i powierzchniowego (THT, SMT), również w zminiaturyzowanych w formatach 0805.
Chociaż fototranzystory są elementami o czasie reakcji krótszym od fotorezystorów, ustępują pod tym względem fotodiodom. Do prawidłowej pracy potrzebują też stosunkowo intensywnego oświetlenia. Tym niemniej, ponieważ charakteryzują się wrażliwością w szerokim spektrum, doskonale sprawdzają się m.in. jako odbiorniki sygnałów podczerwonych, niewidocznych dla ludzkiego oka. Fototranzystory stosowane są jako elementy czujników przerwania wiązki, często stosowanych w automatyce i systemach zabezpieczeń. Jako podzespoły, fototranzystory wykorzystuje się w transoptorach, czyli elementach elektronicznych służących separacji obwodów, np. w urządzeniach telekomunikacyjnych, jak również podczas wykorzystywania wyjść mikrokontrolera do sterowania obciążeniami indukcyjnymi (przekaźniki elektromagnetyczne itp.). Dlatego właśnie transoptory posiadają pokrewne do fototranzystorów parametry pracy.
Fototranzystory należy dobierać, uwzględniając wartości parametrów elektrycznych przypominających tranzystory bipolarne. Z pewnością należy zwrócić uwagę na nominalne napięcie kolektor-emiter oraz moc, czyli straty tranzystora wydzielane jako ciepło w strukturze. Istnieje również szereg elementów specyfikacji charakterystycznych dla fototranzystora jako elementu optoelektronicznego. Są to m.in. kąt widzenia, pozwalający określić optymalny kierunek naświetlania względem czoła komponentu; prąd ciemny, tj. maksymalne natężenie prądu, które popłynie między kolektorem a emiterem w sytuacji, gdy na strukturę nie oddziałuje fala elektromagnetyczna; długość fali w punkcie maksymalnej czułości (tutaj należy pamiętać, że fototranzystory charakteryzują się wrażliwością na szerokie pasmo promieniowania, a parametr ten określa jedynie częstotliwość najwyższej czułości). W niektórych aplikacjach, zwłaszcza z zakresu komunikacji, bardzo istotnymi wartościami będą również czasy załączania oraz wyłączania, które określają, w jakim odcinku czasu fototranzystor osiąga nominalne dla danego natężenia światła przewodnictwo. Oczywiście, biorąc pod uwagę specyfikę danego projektu, wymiary PCB, a nawet względy estetyczne, należy też zwrócić uwagę na parametry mechaniczne komponentu: kształt, średnicę i kolor soczewki (uwaga: często pełni ona funkcję filtra IR, ograniczając spektrum światła docierającego do struktury elementu). I, rzecz jasna, metodę montażu.
Magazyn: